Een boek doen of niet?

Schrijven heb ik altijd leuk gevonden. Het gaat me makkelijk af en geen onderwerp is met te gek of te ingewikkeld. Ik pas me makkelijk aan aan het onderwerp of aan het soort lezers waarvoor ik de toetsen aansla. En na duizenden blogs, artikelen en productomschrijvingen spookt de vraag steeds vaker door mijn hoofd: moet je niet eens een boek gaan schrijven?

Romannetjes

Kijk, ik ben geen zwever en ik geloof al helemaal niet in het succes van het schrijven van de romantische avonturen van dokter Jeroen, of over dat meisje dat naar Zuid Amerika reist voor de man van haar dromen. Dus een romannetje schrijven valt af.
Wetenschappelijke publicaties doe je in mijn opinie alleen als je zelf iets hebt ontdekt of uitgevonden, dus ook die tak valt af.
Science fiction dan. Ellenlange monologen over het strijden van oorlogen tegen driepotige wezens van de planeet Xcirb in het stelsel Anvon 190-3a. Nah…
Thrillers is ook niet echt mijn ding. Als ik die op de televisie zie dan zap ik verder. Ik kijk naar de t.v. voor de lol en niet om me steeds de tandjes te schrikken. Dus er over schrijven, dacht het niet.

Memoires, science fiction, romans of thrillers

Meemaken

Nou maak ik nog wel eens wat mee in mijn leven. Zaken die zeker weten super vermakelijk zijn als ik ze in lettervorm ga publiceren. Zaken die verrassen, die openbaren en zaken die wellicht je wenkbrauwen doen fronsen. Maar dan komt het grote dilemma. Durf ik het aan om bij leven een dergelijk boek te publiceren? Echt, geloof me, er zullen dingen in staan waarvan je ze nooit bij mij had verwacht. Diepe geheimen en duistere praktijken, opvallende zaken, kwetsende gebeurtenissen.

Familie of vrienden

Gelukkig kan ik altijd rekenen op familie die zwijgt over mijn duistere verleden tegen mijn vrienden. Mijn vrienden op hun beurt gaan voor me door het vuur en verzwijgen wat zij met mij meemaakten tegen de familie. En geloof me, we hebben eens gepoogd om die twee -voor een deel althans- bij elkaar te zetten en dat was nou niet echt een actie die voor herhaling vatbaar was.
Dus is het nog een overweging om alleen een boek te schrijven waarbij één van de twee partijen geshockeerd achter blijft. Maar dat is dan weer lafjes vind ik zelf.

Als je het doet

Het motto ‘als je het doet doe het dan goed’ is er eentje die zeer op mij van toepassing is geweest gedurende mijn hele leven tot nog toe. Als je een rallyauto gaat rijden bijvoorbeeld dan doe je dat niet in een standaard Fiat Cinquecento, maar in een dikke Mercedes groep A, of een Subaru groep A. En als je een computerwinkeltje begint in gebruikte computers dan koop je in no-time de restpartijen op bij Olivetti. Afterparty’s organiseren doe je alleen als je op nieuwjaarsochtend 2.300 man in Pacha Rotterdam naar binnen weet te krijgen.
En als je dan een online smartshop begint dan zorg je dat dat de grootste van Nederland wordt en tijdens de periode dat je op Ibiza woont feest je tot je erbij neervalt of begin je de eerste Nederlandse digitale krant op het eiland die meteen de grootste wordt en nog is.

Postuum

Misschien is het wel een idee om er gewoon aan te beginnen en het dan postuum uit te brengen. Nu weet ik dat er een aantal zullen duimen om me te overleven, terwijl anderen hopen dat ze het niet mee hoeven te maken.

Michèl | Column #2 | Jaargang #1 | Onderwerp: boek

1 gedachte over “Een boek doen of niet?

  1. Avatar
    Annemieke zegt:

    Gewoon nu doen en uitbrengen. En dan weer een boek schrijven. In dat boek vertel je wat je sinds boek 1 hebt meegemaakt (er gaat vast nog genoeg gebeuren eer je dood bent) en vertel je dat je boek 1 hebt geschreven en beschrijf je de feedback/reacties familie en vrienden. Twee vliegen in 1 klap. Dubbele winst. En smullen voor de lezer. Kom wel een keer langs voor de nodige extra verhalen, haha.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *