Menu Start

Doorgehaald op Ibiza, broodje aap of niet?

Ik ken een bizar verhaal dat ik hoorde van een vriend die in verschillende clubs in Nederland en op Ibiza beveiliging deed. Hij stelde destijds dat hij erbij was geweest. Maar dat heb ik nooit kunnen staven waardoor de twijfel of we hier spreken over een broodje aap verhaal altijd achter in mijn hoofd blijft hangen. Het verhaal is bijna te bizar om waar te zijn, maar aan de andere kant is het ook weer zo bizar dat je het niet verzonnen krijgt.

Een mooie aanvraag

Wij schrijven eind jaren ’90. De portiersgroep had al in het begin van het jaar, in maart, de aanvraag gekregen of ze beveiligers konden leveren voor een grote club op het Spaanse eiland Ibiza. Een mooie aanvraag en ondanks het feit dat het geven van een fooi aan de portier bij het verlaten van de club zeker geen gewoonte is op het eiland, werd er door het zeer riante salaris en een prima gratis huisvesting toch positief op gereageerd.

Goede condities

In combinatie met een gebrek aan werk – in die tijd waren er nog amper festivals in Nederland – werd na een korte belronde in goed onderling overleg besloten om de job aan te nemen, al werd er nog wel wat gestoeid over gastenlijstplekken en wat andere kleine randzaken. In het eerste weekend van juni zou de aanvang van werkzaamheden zijn.

De aankomst op het het eiland

Nadat de club half mei vertrok richting Ibiza om kennis te maken met de staf van de club, een beetje wegwijs te worden in de clubregels, werd er in het eerste weekend na aankomst vooral een beetje rondgeslenterd op het eiland. Een hapje eten, mooie meiden kijken, langs de haven lopen om de eerst binnenkomende jachten te bekijken en op zoek te gaan naar de lokale dealertjes.

Nog een goede week te gaan

Het laatste weekend van de maand mei brak al snel aan en dat zou voorlopig het laatste vrije weekend zijn voor de portiers. Een zeer goede reden om de bloemetjes nog één keertje buiten te zetten met zijn allen voordat het eiland overspoeld zou worden met toeristen en de mannen avond na avond aan de bak moesten in de beveiliging.

Clubs nog gesloten

De eerste club ging in die tijd open in het eerste weekend van juni. Dus als je wilde stappen dan werd je beperkt tot de kleine clubjes met een dansvloertje in een zaaltje achter de bar, of gewoon gezellig in de kroeg. En al slenterend door Ibiza stad kwamen de heren dan ook uiteindelijk terecht in het voor de kenners bekende homo straatje in Ibiza stad. Dit straatje is bekend om de vele gay café’s. De boys waren verre van homofoob, dus ze vermaakten zich van deur tot deur.

Homo straatje Ibiza stad

Het werd later en later

De ploeg bleef goed bij elkaar en de aanwezige gay mannen hadden vanzelfsprekend bovengemiddelde interesse in de goed uitziende spierbundels die het waren. In de laatste kroeg waar ze belandden werd het op enig moment flink laat en er werd besloten om de boel af te kappen en lekker te gaan slapen. Eensgezind werd er om de rekening gevraagd en betaald en toen ze wilden vertrekken zat alleen Nico nog aan de bar. (Nico is niet de echte naam van deze beveiliger)

Nico had vrienden gemaakt

Nico zat tussen twee gay mannen in aan de bar, was redelijk goed beschonken en had het tot dusver prima naar zijn zin. Het besluit naar huis te gaan wuifde Nico dan ook weg met de zin ‘gaan jullie maar, ik blijf nog even bij mijn vrienden’. Voor alle duidelijkheid; Nico was 100% hetero en maakte vrienden bij alle geaardheden en kleurtjes.
Zo gezegd zo gedaan, de groep nam afscheid van Nico en vertrok naar het appartement.

Nico maakte vrienden in de gay bar

Het weekend ging voorbij

Inmiddels was de zondag in het appartement verlopen zonder dat iemand iets van Nico had gehoord. Maar dat verontruste zijn vrienden niet. Nico is een grote kerel die voor de Duvel niet bang is en hij bleef wel vaker ergens hangen. Die dook vanzelf wel weer op, zo was de redenatie.

Geen spoor van Nico

Toen het echter maandagochtend was geworden en het bed van Nico nog altijd onbeslapen was, kwam er toch een vervelend onderbuik gevoel bij zijn maten. Ze besloten om eens wat navraag te doen. Als eerste werd er in de kroeg waar ze elkaar voor het laatst hadden gezien gevraagd of ze daar iets wisten van Nico. Daar wisten ze niet veel meer als hij was vertrokken met zijn ‘vrienden’.

Zoekactie op touw gezet

In de tijd waarin er geen mobiele telefoons waren met gps, de straten niet vol hingen met camera’s en internet nog niet bestond, was het zoeken beperkt tot rondvragen, aangifte van vermissing doen bij de Guardia Civil en wellicht wat ziekenhuizen aflopen om te zien of hij mogelijk bij een aanrijding of iets dergelijks betrokken was.

Gemeentelijke ziekenhuis

En na verschillende ziekenhuizen en privé klinieken te hebben afgelopen was het dan uiteindelijk prijs bij het gemeentelijke ziekenhuis van Ibiza stad. Nico stond daar als patiënt ingeschreven en lag op de derde etage, kamer 319. Zijn twee beste maten die het ziekenhuis bezochten spoedden zich naar boven om te zien wat die grote arme Nico toch zou zijn overkomen.

Op de afdeling

Eenmaal op de afdeling werden ze door de dienstdoende arts aangesproken nog voordat ze zijn kamer binnen mochten. Eén van zijn vrienden had al wel een blik naar binnen geworpen en had al opgemerkt dat het gezicht van Nico in takt was, een geruststelling. De Spaanse arts nam de mannen even apart in een spreekkamertje.

Hechtingen

In de spreekkamer kregen de mannen het bizarre relaas van de gebeurtenissen van het afgelopen weekend te horen. Nico was meegenomen door een onbekend aantal gay mannen, half dronken. En vervolgens was hij op een onbekende locatie was hij gedrogeerd, waarschijnlijk met GHB. Daarna is Nico aangetroffen in een steeg met zijn broek op zijn knieën, het bloed tussen zijn bilnaad. Bij nader onderzoek in het ziekenhuis bleek dat de anus van Nico zover was uitgescheurd dat er 11 hechtingen nodig waren om dit te herstellen en er werd zeven verschillende soorten sperma aangetroffen in zijn endeldarm.

de naam van de club en de bar en het jaartal is bewust niet genoemd mocht dit geen broodje aap verhaal zijn. De naam Nico is fictief gen willekeurig gekozen.

Rubrieken:Columns

Gemarkeerd als:

Blutz

Michèl. Ik bedacht concepten zoals Xandra, Afarma, Wapwinkel, Ibizavandaag, Chillnight, Close2heaven en Beatsandbites. Nu beperk ik me tot het schrijven van wat columns en content voor een aantal websites, maar ik doe dat met groot plezier.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.