Kennis maken met de taxichauffeur in Barcelona

Vorig jaar was ik in de naar mijn mening fijnste stad van van Spanje, Barcelona. Niets gaat boven een wandeling over de Ramblas of een bezoekje aan de Segrada Familia. Om over het uitgaan in de hoofdstad van Catalonië nog maar niet te spreken.Ik was een avond uit gegaan en rond de klok van 5 uur besloot ik dat het tijd was om mijn hotelkamer maar weer eens op te zoeken. Ik hield een taxi aan op straat en vroeg de taxichauffeur hoeveel de rit naar mijn hotel me zou gaan kosten.

Niet bekend

De chauffeur was kennelijk niet bekend met de straat waaraan het Ohla hotel gevestigd is en pakte een soort stratengids om het op te zoeken. Het boek paste precies op zijn buik, een flink stuk vlees wat bijna het stuurwiel raakte van de zwart met gele Seat. Nadat de naar knoflook ruikende Catalaan zijn speurwerk in zijn stratenbijbel had beëindigd kreeg hij het uit zijn mond om een prijs te noemen. Nadat ik had geverifieerd dat het niet om zijn telefoonnummer ging, drong het tot me door dat hij meende dat het ritje 40 euro zou gaan kosten.

Kralen

Nét voordat ik al zuchtend plaats wilde nemen op de met kralen gesierde voorstoel van de rijdende vuilnisbak van de man, sloeg mijn hart een sprongetje over. Had ik wel genoeg geld bij me?Uit veiligheidsoverwegingen en uit zelfbescherming neem ik nooit teveel geld mee als ik uitga in een grote stad. Een snelle controle van het aanwezige briefpapier in mijn rechter broekzak leerde mij dat ik slechts in het bezit was van 30 euro aan briefpapier en 5 euro munten. Vriendelijk verzocht ik de bierbuik zijn hand over zijn hart te strijken en me voor de 35 euro naar mijn hotel te brengen. Met de tandenstoker nog in zijn mond bleef de chauffeur echter onverbiddelijk en wilde niets aan de prijs doen. Enigszins nijdig smeet ik de deur dicht van de Seat en ging al wandelend op zoek naar een collega van de man.

Geen taxi

En normaal ziet het in Barcelona letterlijk en figuurlijk zwart van de taxi’s, behalve natuurlijk als ik er één nodig heb. Al slenterend en op zoek naar een andere taxi kwam ik steeds dichter bij mijn hotel. Uiteindelijk zelfs zo dichtbij dat ik besloot om de rest ook te voet te volbrengen. Ik was versleten van de urenlange wandeling en viel bij aankomst in het hotel meteen in slaap.Nu ben ik zoals jullie weten niet echt van het domste soort en had de ritprijs goed opgeslagen in mijn bovenkamer. Toen ik dus een paar dagen later weer op stap ging, hield ik mijn resterende taxi budget dus goed in de gaten. Dit keer werd het niet veel later dan een uur of vier en toen ik naar buiten kwam bleek de discotheek precies tegenover een taxi standplaats.

Dezelfde

En wat wil nou het toeval? Ik herken in één van de drie taxi’s op de standplaats de kwal die me twee dagen eerder dwong tot een lange wandeling naar mijn hotel. Hij was de derde in de rij.Ik stapte in in de voorste taxi en vroeg me wat het koste om me naar mijn hotel te vervoeren. De man noemt een prijs van 40 euro. ik ben even stil en zeg tegen hem: “okay, ik geef je 50 euro als je me ook even pijpt”. Om klappen te vermijden maak ik me uit de voeten en stap als een speer uit de taxi, om vervolgens bij de tweede in te stappen. Hier volg ik hetzelfde ritueel en na het horen van de ritprijs van 40 euro, bied ik ook hem 50 euro als ik er een zuigbeurt bijkrijg. Deze taxichauffeur loopt rood aan van woede en stuurt me zijn taxi uit terwijl hij me voor maricón (flikker) uitmaakt.

De dikke

Nu is het de beurt aan mijn dikbuik vriend. Ik stap bij de man in en meteen herkent hij me. Ik vraag hem, net als twee dagen geleden wat het kost om me naar mijn hotel te brengen. “Nog steeds 40 euro”, zegt hij nors. Ik vertel hem dat dat okay is en ik als excuses voor het gebedel van twee dagen geleden iets goed te maken heb en bereid ben om hem 50 euro voor de rit te betalen. “Dat is erg vriendelijk zegt de dikke, kan ik wellicht verder nog iets voor je betekenen?”. Waarop mijn antwoord luidde: “Jawel, zwaai maar even vriendelijk naar je collega’s als we zo wegrijden”.

Auteur: Blutz

Michèl. Ik bedacht concepten zoals Xandra, Afarma, Wapwinkel, Ibizavandaag, Chillnight, Close2heaven en Beatsandbites. Nu beperk ik me tot het schrijven van wat columns en content voor een aantal websites, maar ik doe dat met groot plezier.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *